شرايط پذيرش مقالات و نوشته ها:

نقدهاي ارسالي است شرايط زير را داشته باشند:

1. قبلا در نشريههاي داخلي و خارجي چاپ نشده يا به طور همزمان براي انتشار به جايي ديگر فرستادهنشوند؛

تبصره: منتقد نميتواند نقدي را كه در فصل نامه روانشناسي و هنر چاپ شده در جايي ديگر به چاپ برساند مگر با اجازه كتبي. در صورت اجازه، چاپ مشروط بر ذكر اين جمله خواهد بود (اين مقاله به سفارش روانشناسي و هنر نوشته شده است).

2. نقدهاي ارسالي مورد ارزيابي هيئت تحريريه قرار خواهد گرفت و تاييد نهايي آنها مشروط به تاييد هيئت تحريريه است؛ پرداخت بر حسب تعداد صفحات و بعد از چاپ در نشريه خواهد بود. بديهي ست كه در صورت تاييد نشدن مقاله توسط هيئت تحريريه تمام حقوق آن متعلق به خود نويسنده خواهد بود.

 3. متوسط تعداد كلمات نوشته ها در نشريه روانشناسي و هنر 1000 - 2000 كلمه است. مقالاتي كه بيشتر از 4000 كلمه باشند قطعاً توسط ويراستاران كوتاه خواهند شد.

4. حق ويرايش نقدهاي پذيرفته شده براي فصلنامه محفوظ است.

5. مسئوليت مطالب مندرج در نشريه و صحت و سقم آن ها بر عهده مولف است.

6. نوشته ها و مدارك دريافت شده به مولف يا مولفان بازگردانده نميشود.

7. ذكر فهرست منابع و ماخذ ضروري ست.

8. نوشته ها تنها در نرم افزار Word تايپ تحويل گرفته ميشوند؛ فاصله خطوط 1.5 و حاشيه هاي 3 سانتيمتر. نوع قلم فارسي ميترا و اندازه آن 12 و نوع انگليسي Time New Roman و اندازه آن 11 باشد.

9. فايل ارسالي بدون صفحه آرايي اضافي و به ساده ترين شكل ممكن باشد.

10 . همراه با هر مقاله ارسال حداقل 3 عكس ضروري ست كه براي اين منظور از قالب زير استفاده مي شود:

  • تصاوير در متن Word قرار داده نشود و به صورت جداگانه به پيوست ايميل يا روي CD ارسال شود. 
  • شرح عكس شامل موارد رو به رو باشد: نام عكاس يا هنرمند، عنوان اثر، تاريخ اثر، نوع مديوم.
  •  كيفيت تصاوير بايد دست كم 72 dpi و طول دست كم 800 پيكسل و با فرمت jpg  ارسال شود. حداكثر حجم هر تصوير 4 مگابايت باشد.
  • استفاده از تصاوير منوط به اجازه صاحب امتياز آن است، در صورت عدم توافق به دفتر مجله اطلاع داده شود تا در صورت امكان، مجوز اخذ شود.

11 . نثر ساده ترين و فشرده ترين شكل ممكن بدون از دست رفتن وضوح علمي باشد. توصيه ميكنيم حتي المقدور به فارسي روان و روزمره نزديك شويد اما از فارسي شكسته و محاورهاي پرهيز كنيد.

12 . نحوه درج ارجاعات و ضمائم

  • از ذكر املاي لاتين نامهاي آشنا پرهيز كنيد و املاي نامهاي ناآشنا به ترتيب حروف الفبا را در نام نامه بياوريد. نيازي به شمارهگذاري در متن هم نيست. براي مثال ون گوگ را همه ميشناسند و نيازي به املاي لاتين آن نيست. اما در باقي موارد به صورت زير عمل شود:  نام نامه
    • Burroughs Jr., William S.
    • Butler, Judith
  • توضيح اشكال و ارجاعات همگي به صورت پي نوشت و در آخر متن بعد از مراجع مي آيد. همچنين زيرنويس ها را به آخر متن منتقل كنيد؛
  • درصورت ارجاع، به جاي استفاده از رفرنس اتوماتيك، اعداد را داخل خود متن تايپ كنيد مثال : «. كريستو و ژان كلود در چهارمين چيدمان خود (1) به اين بازگشتند » 

13 . شيوه تنظيم مراجع

مراجع را در متن با نام مولف، سال و شماره صفحه آورده شود. براي مثال:
« او اين نكته را از پيكاسو الهام گرفته بود.» ( پاكباز، 1383 ، ص 241 ) 

مراجع را در پايان متن قبل از پينوشت به ترتيب حروف الفبا مرتب كنيد و مراجع فارسي را پيش از انگليسي بياوريد. نحوه نگارش پينوشت ها نيز به صورت زير است.

  • كتاب ها

نام خانوادگي، نام مولف يا مولفان (سال انتشار داخل پرانتز) نام مترجم، عنوان اصلي كتاب به صورت ايتاليك: عنوان فرعي كتاب. محل انتشار: ناشر.

مثال: كابلي، ايرج ( 1384 )، درست نويسي خط فارسي، تهران: بازتاب نگار

  • مقالات مندرج در مجلات

 نام و نام خانوادگي، نام مولف يا مولفان (سال انتشار).  « عنوان مقاله در گيومه » عنوان مجله به صورت ايتاليك، دوره، شماره، از ص .... تا ....

مثال: شهابلو، شاهين (1388) « عكاسي مستند » دوره ششم، شماره 29 ، از ص 68 تا 72

آيين نامه نگارشي

سعي بر رعايت نكات دستوري متعارف و مرسوم نشريات و مطبوعات است كه با يكديگر تفاوتهايي اندك دارند. در اينجا بيشتر تلاش كردهايم جدا نويسي را مبنا قرار دهيم.

اعداد و ارقام

سعي بر رعايت نكات دستوري متعارف و مرسوم نشريات و مطبوعات است كه با يكديگر تفاوتهايي اندك دارند. در اينجا بيشتر تلاش كردهايم جدا نويسي را مبنا قرار دهيم.

  • اعداد و ارقام

تا ده با حروف و بالاتر از آن عدد؛

اعداد بزرگ سليقهاي است گاه به صورت مركب: 3 ميليون و 230 هزار و 452

و گاه به صورت عدد: 3230452

  • تاريخها به صورت مقابل نوشته شود 22 خرداد 1388

  • اين و آن

هميشه جدا و بي فاصله:

اينها، آنها، اين جا، آن جا، اين كه، آن كه، اين قدر، آن قدر، اين سان، آن سان، اين چنين، آن چنان، آن
چه..

  • چه

هميشه جدا و بي فاصه:

چه سان، چنان چه، چه قدر، چه طور، چه گونه، چه جوري...

استثناء: چرا

  • ب صفت ساز

هميشه پيوسته:

بنام، بجا، بسزا، بخرد، بخصوص (در معني صفت)

  • ب قيد ساز

هميشه جدا و بي فاصله:

به طور، به موقع، به ويژه، به علاوه، به خصوص (در معني قيد)

  • بي

هميشه جدا و بي فاصله:

بي حوصله، بي فاصله، بي سبب، بي نياز

استثناء: بيهوده، بيزار، بيداد

  • تر

هميشه جدا و بي فاصله:

استثناء: بهتر، مهتر، كهتر، بيشتر، كمتر

  • ها

هميشه جدا و بيفاصله: چيزها، كلمهها، پيوستگيها

  • ضميرها

ضميرهاي مفرد پيوسته: كتابم، برايت، همسايگانش

استثناء:

در كلمه هاي مختوم به « ي» جدا (بي فاصله): زندگيام، كشتيات، سادگياش، پيام 

در كلمه هاي مختوم به « ه» جدا (بي فاصله): خانهام، دانهات، نامهاش

در كلمه هاي مختوم به « و» الف به ي تبديل ميشود: عمويم، مويت، رويش

ضميرهاي جمع جدا و بيفاصله: كتابمان، صورتتان، فيلمشان، سبويتان، دانايشان

  • علامت سكون و كسره اضافه

به دلخواه ميتوان از آنها استفاده كرد

  • همزه:

هميشه به صورت ئ: مسئله، جرئت، به جاي جرأت، نشئت به جاي نشأت، هيئت به جاي هيأت

مگر در موارد زير:

شئون به جاي شؤون، مسئول به جاي مسؤول، سؤال به جاي سئوال، تئاتر به جاي تأتر

به هيچ وجه نوشته نميشود: انشا، املا، اجزاي مهم، آراي موثر... « ا» همزه پاياني بعد از

  • الف كوتاه

كلمات منتهي به الف كوتاه قاعده خاصي ندارد، اما يك قاعده بايد در سر تا سر يك متن رعايت شود.

  • يك

معمولاً پيوسته: يكباره، يكريز، يكسره و ... مگر در برخي موارد همچون يك روز، يك طرفه.

  • صرف فعل بودن

فعلهاي مفرد (ام، اي) پيوسته:

خوشحالم، سرحالي

دانايم، توانايي، دانشجويم

جدا: خستهام، گرسنهاي « ه» در كلمههاي مختوم به

جدا: كاريام، جاريام، تيزپيام « ي» در كلمات مختوم به

فعلِ است همه جا كامل نوشته وي شود مگر در كلمههاي مختوم به الف و واو: داناست، تواناست، روبروست

فعلهاي جمع (ايم، ايد، اند) جدا: پاك ايم، ساكت ايد، ناراحت اند

در كلمه هاي مختوم به صامت منفصل الف ميافتد: شاهديم، خشنوديد

  •  پسوند « مند »

معمولاً جدا نوشته ميشود اما سليقهاي است: علاقه مند، رابطه مند، ضابطه مند... « ه» در كلمات منتهي به

  • ميباشد، مينمايد، ميگردد

فعل « ميباشد » به هيچ وجه به كار نميرود. همواره به جاي آن از فعل « است » استفاده ميشود.

غلط است و به هيچ وجه به كار نمي- « كردن » در معناي « مينمايد » و مشتقات آن همچون « نمودن » فعل رود.

فعل « ميگردد » در معناي « ميشود » غلط است استفاده از آن توصيه نميشود. 

  • اسامي خاص

مرجع مورد استفاده در مورد نامهاي خاص فرهنگ تلفظ نامهاي خاص، تاليف فريبرز مجيدي، انتشارات فرهنگ معاصر است. تلفظها مطابق با تلفظ در زبان اصلي نوشته شوند مگر در مورد نامهايي كه در فارسي مرسوم و جا افتادهاند:

ولاسكوئز و نه بلاسكس، دن كيشوت و نه دن كيخوته

  • ايسم

كلماتي كه به اسم ختم ميشوند با تلفظ فرانسوي نوشته ميشوند: مكانيسم، كمونيسمو نه مكانيزم،
كمونيزم و...

  • ساير موارد

 براي استفاده از گيومه به جاي علاماتي همچون" “ يا ״ از علامت « » استفاده كنيد؛

نقطه پايان عبارت همواره داخل گيومه ميآيد، مگر زماني كه جمله به لحاظ معنايي پايان يافته باشد؛ در پاراگراف اول بعد از هر عنوان از تورفتگي استفاده نشود. در پاگرافهاي بعدي تورفتگي رعايت شود؛ برای تاکید از حروف سیاه (blond) استفاده نكنيد.

 

دریافت شیوه نامه ارسال مقالات | نسخه PDF